• Getuigenissen
    Getuigenissen

Julia D., 86 jaar, bewoonster assistentiewoning

Julia woonde heel haar leven te Wilrijk in een appartement op het 1ste verdiep en dit zonder lift. Daar dat het steeds moeilijker voor haar werd om zich te verplaatsen, besloot ze enkele jaren terug op aanraden van de familie om te verhuizen naar een assistentiewoning in Beerzelhof. Deze assistentiewoningen grenzen aan het woonzorgcentrum waar haar zus verbleef. Dit was dan ook dé reden dat ze er mee instemde.
De eerste weken was het vooral wennen, maar doordat ze haar flat kon inrichten naar eigen smaak en met eigen meubilair veranderde dit al snel naar een aangename en vertrouwde omgeving.

Ook het sterk gevoel van ‘samenhorigheid’ is iets wat ze nog nooit zo had ervaren. Na het overlijden van haar zus, kon ze rekenen op heel wat steun van zowel medewerkers als medebewoners.

Dit alles + het samen tafelen ’s middags, als het samen zijn tijdens de koffiemomenten in de cafetaria hebben geleid tot nieuwe hechte vriendschappen. Mocht ze de kans krijgen om alles opnieuw te doen, deed ze dit direct.



Gaby P., 82 jaar, bewoonster assistentiewoning

Gaby en haar man woonde samen erg graag in Wijgmaal. Na een tijdje werd haar man echter ziek en was een trap opgaan geen optie meer. Zeven jaar terug besloten Gaby en Robert dan ook dat er een oplossing moest komen. Bij het zoeken naar een assistentiewoning konden ze onmiddellijk terecht in Beerzelhof. Na een korte periode van wennen aan de nieuwe situatie konden Gaby en haar man het erg goed vinden in hun verblijf.

Zowel het personeel als de medebewoners zijn er aangenaam zegt Gaby. Je kan altijd bij beide partijen terecht voor een babbeltje of vragen. Een ideale ontmoetingsplaats voor deze “babbeltjes” is de cafetaria. Deze ontmoetingsplaats heeft haar nieuwe mensen en hobby’s leren kennen. “Rummikub en Triominos waren voor mij onbekend, nu speel ik het dagelijks met men vrienden die ik hier heb leren kennen.”  Ook worden er geregeld grote activiteiten georganiseerd in de cafetaria waar familie kan bij uitgenodigd worden. Dit vind Gaby één van de fijnste momenten.

Inmiddels heeft Gaby haar man verloren en heeft ook zij de kwaaltjes van ouder worden kunnen ervaren. Toen Gaby geopereerd moest worden kon ze na haar operatie terecht in het WZC van Beerzelhof. “Het verblijf in het rusthuis verliep goed, ik had opnieuw een fijne babbel en heb ontdekt dat ik best goed kan sjoelen.” Na het revalideren van het WZC is Gaby terug ingetrokken in haar assistentiewoning (haar thuis) waar ze nu nog steeds erg graag woont.



Marieke W., 92 jaar, bewoonster woonzorgcentrum

Marieke is een fiere dame uit Mechelen. Na meermaals thuis ten val te zijn gekomen was een ziekenhuisopname voor haar onvermijdelijk. Na de ziekenhuisopname kwam Marieke in haar nieuwe woonst terecht, het WZC Beerzelhof. Marieke had zelf niet gekozen om naar hier te komen, deze keuze werd gemaakt door haar familie. Ze geeft toe dat ze hier bij start niet voor stond te springen maar dat haar familie de beste keuze voor haar had gemaakt.

Marieke heeft het hier erg naar haar zin. Vooral het bezoek van de schoolkinderen die maandelijks langskomen valt bij haar erg in de smaak. “Eén van de kinderen is mijn favoriete en ik de hare, ze komt altijd naar me toe als ze op bezoek zijn in Beerzelhof.”

Marieke is sinds haar verblijf hier niet meer gevallen. Daar is ze ook erg trots op. “Hout vast houden” zoals Marieke het zegt.