• Getuigenissen
    Getuigenissen

Mieke Dirix, 91 jaar, woont in een assistentiewoning

Ik was opgenomen in het ziekenhuis, waar ik 6 weken heb verbleven. Ik kon niet meer naar huis, maar ze wilden me ook nog niet in een rusthuis. Mijn dochters hadden deze assistentiewoning in Zutendaal gevonden voor me en ingericht met mijn meubels, ik was zeer tevreden, ook over het eten en de sociale contacten. Mijn buurvrouw die in de vroege avond nog eens langs kwam voor een babbeltje en een tas koffie.

Ik heb nog geen traan gelaten sinds ik hier ben. Ik voel me hier vrij maar ook veilig. Hier heb ik rust gevonden, vroeger kende ik alleen een overloop aan volk bij mij in de winkel.

In de namiddag wissel ik veel af: breien, een boekje lezen, samen met de andere residenten ’s middags de tafel delen en ’s avond volg ik mijn serie op tv... Dat is voor mij genoeg !



Louis Buck, 85 jaar, woont in een assistentiewoning

Toen mijn vrouw overleden was, ging het me moeilijk thuis. Mijn zoon en schoondochter zijn dan op zoek gegaan en zo kwam ik in Oosterzonne.

Ik woon hier wel graag, want k heb mijn vrijheid nog steeds en ik sta waar ik wil. Maar je bouwt hier een vriendengroep op, ook al doet het soms pijn als hier iemand wegvalt. Mijn leukste dag tijdens mijn verblijf hier was toen het kookboek ‘De kost van toen’ werd ingehuldigd. Ik werd toen uitgenodigd samen met Martine ‘deskundige van het welzijnsteam’. In het dagdagelijkse ben ik een vroege vogel, ik neem alles zoals het komt. De mooiste momenten van de dag vond ik om in groep in het grand-café te rummikubben.

Ik zou gewoon zeggen ‘Doen’ wanneer mensen twijfelen om naar hier te komen.



Monique Meyskens, 83 jaar, woont in het woonzorgcentrum

Mijn dochter heeft mij naar hier laten komen zodat ik korter bij haar kan zijn. Ik heb maar 1 kind en op dit moment ben ik heel blij dat ze dit gedaan heeft. De afstand van waar ik woonde was te zwaar aan het worden en heeft zij voor mij een leuke plaats gekozen. Hierdoor kunnen we vaker samen zijn en komt ze mij geregeld halen om leuke dingen te doen.

Als iemand mij vraagt of ik hier graag ben, zal ik antwoorden ‘natuurlijk dat, het eten is hier lekker en aangenaam, warme verzorgers’. Ik kijk enorm uit naar de feestjes die hier gegeven worden, lekker gezellig samenzijn met iedereen. Er wordt dan gezongen, gelachen met een lekker kopje koffie en een stukje taart. Ook de activiteiten zijn hier geweldig, ik kijk enorm uit naar de bezigheidsactiviteiten zoals handatelier, wafels bakken,....

Ondanks de leuke activiteiten, kan ik ook genieten om even alleen op mijn kamer te zijn met een boek of als België meedoet aan een wereldkampioenschap. Dit wordt ook gerespecteerd door het personeel en dan krijg je een lekker kopje koffie op je kamer. Als afronding wil ik ook even melden dat Limburgers fantastisch mensen zijn, ze zijn heel vriendelijk en vooral heel hartverwarmende mensen.