Marieke, 83 jaar, zij woont in een assistentiewoning

“Mijn schoondochters hebben deze plek voor me gevonden.

Eerst heb ik hier een aantal maanden op Kortverblijf gezeten. Dat beviel mij en ik vond het hier erg gezellig.

Het was dan ook logisch dat ik hier de overstap maakte naar een assistentiewoning. Ik wilde hier namelijk graag blijven. Ik vind het hier een mooie ligging en gezellige mensen. Ik ben erg tevreden. Het is hier heel goed en ik ben heel content.  Ik doe soms ook mee met de activiteiten die hier georganiseerd worden. Zo ben ik hier al eens naar een filmnamiddag geweest, dat vond ik erg gezellig.

Zo heb ik ook al 2 andere dames leren kennen hier op mijn verdieping. Als er bijvoorbeeld eens iets te doen is in de cafetaria, spreken wij samen af om er naar toe te gaan. Dat is heel fijn. We hebben hier ook een hele gezellige helpster, ik ben heel content van haar. ’s Middags ga ik warm eten in het woonzorgcentrum. Het eten is hier altijd erg lekker. Als ik liever eens op de kamer wil eten, kan dat ook.

Op een keer was het buiten erg glad, onze helpster heeft er toen voor gezorgd dat ik en een andere flatbewoonster veilig naar het middageten geraakte. Ze zorgt goed voor ons. Ik heb niet het gevoel dat ik hier alleen ben. En als ik dan toch eens alleen zit, kan ik gaan wandelen. Dan ga ik tot het einde van de straat en terug. Het is hier echt een mooie omgeving en ik heb een mooi uitzicht op de Vaart. Ik kan Sint-Lenaartshof echt aanbevelen”



Rosa, 87 jaar, zij woont in een assistentiewoning

“Ik kon niet meer alleen thuis blijven. Ik ben hartpatiënt en kan niet alles meer zelf. Ik was van Schoten.

Mijn dochter is hier eerst geweest en erna zijn we samen op de opendeurdag komen kijken. Toen hebben we besloten dat ik hier naartoe zou komen. De eerste weken mocht ik de meubels van hier gebruiken, zodat ik genoeg tijd had om mijn eigen meubels hier te krijgen. Tot nu toe heb ik nog altijd geen spijt gehad van de verhuis naar hier. Het is hier gezellig, fris en gezond. We zitten hier aan de vaart. Zelf heb ik altijd gevaren op een schip en nu heb ik hier zo een mooi zicht op de vaart.

Ik zie alle dagen schepen voorbij komen, dat zie ik graag. Het eten hier is ook erg lekker, vooral de warme maaltijden ’s middags. Ik krijg altijd eten op de kamer. Als mijn familie op bezoek komt, kan ik ook voor hen eten bestellen van de keuken. Dat vind ik erg aangenaam. Op donderdagavond krijgen we bij onze boterhammenmaaltijd altijd iets speciaals. Vorige week was dat spaghetti, dat was echt superlekker! Een paar keer per jaar doen ze ook een eetfestijn, waarop we onze familie kunnen uitnodigen. Bijvoorbeeld met Kerst of Pasen. Ik vind dat leuk dat zoiets georganiseerd wordt, zodat mijn familie ook eens kan komen eten met een feestdag.

Ze komen hier ook poetsen, het is fijn dat ik het zelf niet moet regelen. De verpleging is ook van het woonzorgcentrum, daar kan ik ook niet van klagen. Ik heb niet veel nodig, ik kan mij  nog zelf aankleden en wassen. 1 keer per week helpen ze mij wel om te douchen. Dat vind ik heel fijn. Ik ga ook wekelijks breien in de breiclub. Nu ben ik een sjaal aan het breien. De collega’s die erbij zijn, zijn heel aangenaam het is altijd heel gezellig.

De vrijwilligers die hier komen zijn ook super. Als zij er niet waren, zou het moeilijk zijn voor mij om naar het woonzorgcentrum te gaan voor activiteiten, aangezien mijn  rolstoel moet geduwd worden. Als ik iets moet hebben van de winkel, gaan zijn het voor mij halen. Ook ga ik wekelijks mee turnen en een verjaardagsfeest of dansfeest doe ik ook altijd graag mee. De filmnamiddagen vind ik ook fijn om aan mee te doen. Soms doen we ook een activiteit apart met de mensen van de appartementen. Zo hebben we vorige week een High Tea gedaan, dat was erg gezellig.  Ik vind het hier gezellig en goed. Ik ben gelukkig hier. Het personeel is vriendelijk en behulpzaam. De helpster hier is bijzonder; ze is aangenaam en vlot en ziet alles. Je hoeft er niks tegen zeggen, ze doet alles zelf.”



Jos Sleeckx, 83 jaar & Hilda Bastijns, wonen in het woonzorgcentrum

Na het ontslag van Hilda uit het ziekenhuis zochten we een woonzorgcentrum. Een huis voor ons beiden. Voor mij (Jos) niet makkelijk vermits ik niet hulpbehoevend ben. Na enkele weigeringen vonden we, zeer tot onze vreugde, het Sint-Lenaartshof in Sint-Lenaarts (Brecht).

Sint-Lenaartshof dateert van 2015. Dus een jonge en moderne instelling. Het nieuwe plakt er nog aan. De Lokalen zijn ruim en licht, ook de kamers voor de bewoners. De cafetaria heeft een bijzondere aantrekkingskracht, er vertoeven is gezellig.

Sint-Lenaartshof heeft een rustige ligging en de nabije vaart nodigt uit voor een frisse wandeling. Het personeel is uiterst lief, vriendelijk en gedienstig. Ook bezoekers zeggen het geregeld. Het animatieteam zorgt met regelmaat voor groepsbevorderende activiteiten in en buiten de instelling. Echt om naar uit te kijken. 

Natuurlijk blijven eigen inzet en aanpassing nodig, maar kandidaat-nieuwkomers vinden hierbij een warme aanbeveling.


Terug